نا بهنگام آمدی....

اینجا جایست برای نوشتن

به یاد آوردن مزه مزه کردن خاطرات وگاه اوج دلتنگی ها...

نمی توان قضاوت کرد ...

برای بودن ها ... نبودن ها برای خنده ها

برای رها کردن ها

برای گرفتن دستها

برای نامهربانی واژه ها برای تو و برای هر قضاوتی که هرگز به زبان آورده نمی شود

تنها سپردن است... اما گویی صبرها دیگر خویشتن دار نیستند آدمیان می دانند چه می گویند

و ...

می دانند چه می کنند.

خود را اندکی گول می زنیم که همه چی درست و در تقدیر ست

در صورتی که تقدیر تویی ..همان تویی که خویشتن داری و صبوری را فریاد زدی.

#فرشته_کاملان

دل نوشته های من...