این روزها گاهی می نویسم ...نه مثل گذشته
قبل ترها پناه می بردم به آغوشش با کلمات...
و این روزها پناه می برم به کلمات چون آغوشی نیست
گویی لحظه هایست از حرکت ایستاده...
پای بندهایی که تو را نگه داشته و دستانی که در امتداد یک جاده خالی بدنبال خاطرتی ست تا گرمت کند...
و نوشتن ...
راه گریزیست برای هر آنچه که باید باشد و نیست...!
#فرشته_کاملان
ما را در سایت دل نوشته های من دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 11