دل نوشته های من

این  روزها گاهی می نویسم ...نه مثل گذشتهقبل ترها پناه می بردم به آغوشش با کلمات...و این روزها پناه می برم به کلمات چون  آغوشی نیستگویی لحظه هایست از حرکت ایستاده...پای بندهایی  که تو را نگه داشته و دستانی که در امتداد  یک جاده خالی بدنبال خاطرتی ست تا گرمت کند...و نوشتن ... راه گریزیست برای هر آنچه که باید باشد و نیست...!#فرشته_کاملان + نوشته شده در پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۹ ساعت 19:44 توسط فرشته کاملان  |  بخوانید...

شاید پاییز... xa0شاید دلتنگی... xa0شاید هم سرد شدن هوا... هر چه هست... نمی دانم چرا ...طپش های قلبم xa0اهسته تر شده xa0شوق هر روز بیدار شدن و سر به سر گذشتن و از ته دل خندیدن کم شده گویی بیهودگی هایست همه چیز بیهوده خندیدن ... xa0بیهوده رقصیدن بیهوده نوشتن... xa0گاه نوشتن هایم xa0 گویی طولانی ترین قصه ی زمان بود و زیباترین وازه... xa0اما هم اکنون...گویی جهانم xa0کسل شده... شور و شوق نداره و یا اگر شور و شوق هست اینقدر قوی نیست ... تا تو را به xa0 اوج آسمان ببرد فقط می دانم خسته ام خسته و منتظر....